مگر گفته خداوند حكيم ما را كافى نيست كه فرمود : سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ * أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ . « 1 » « به زودى نشانه‌ها و عظمت خويش را در كرانه‌هاى گيتى و در وجود خودشان به ايشان مىنمايانيم تا خود بدانند كه او ( خداوند ) حقّ است و آيا كافى نيست كه پروردگارت بر همه چيز شاهد است ؟ بدانيد كه آنها به ديدار پروردگارشان شكّ دارند ، و همانا او بر همه چيز احاطه دارد » . جهت دوّم : نظام عالم ، نظامى است هدايت شده و جهت دار خداوند متعال عالم آفرينش را پس از خلقت ، مهمل باقى نگذاشته و لحظه‌اى رهايش نساخته است ، بلكه پس از خلقت ، عالم را از اوّلين مرتبهء قابليّت و استعداد تا منتها درجهء كمال فعليّت و تماميّت ، راهبرى مىنمايد ؛ البتّه هر موجودى را به اندازه و ظرفيّت وجودى متناسب با او . و در اين سير تكاملى او را به كلّيّه قواى فطرى كه در سرشت او به وديعه نهاده هدايت مينمايد و نيازهاى طبيعى و ذاتى هر موجودى را به دو عطا ميفرمايد ، و او را بدون هيچگونه رنج و تعب توقّفى در راه رسيدن به سرشت و تحقّق ماهيّت خود روزى ميدهد . مگر نمىبينى كه موسى در پاسخ فرعون چه گفت - آنگاه كه فرعون از خداى او و برادرش هارون پرسيد - : رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى . « 2 » « پروردگار ما كسى است كه هر چيز را خلقت خاصّ خود بخشيده آنگاه

--> ( 1 ) آيه 53 و 54 از سوره 41 فصلت . ( 2 ) آيه 50 از سوره 20 طه .